Na het afronden van de bouw van mijn Westfield wist ik het al zeker: de Westfield was mijn eerste kitcar, maar zeker niet de laatste. Het bouwen van de Westfield was een geweldige ervaring. Slechts zelden heb ik zoveel plezier beleefd aan een vrije tijdsbesteding. De aankomst van de kit, het inbouwen van de motor, het plaatsen van de body, de eerste keer starten en de eerste proefrit: stuk voor stuk gebeurtenissen die ik nooit zal vergeten. 5 augustus 2003 werd mijn auto in Engeland goedgekeurd. Met de ontvangst van mijn kenteken op 19 augustus werd het project feitelijk afgesloten.

Ook het rijden met de Westfield was een geweldige ervaring. Het idee om in een auto rond te rijden waarvan je ieder onderdeel 3 keer in handen gehad hebt, waarvan je precies weet hoe hij in elkaar zit, en die ook nog geweldige prestaties levert.

Op mijn oude site gaf ik al aan dat het bouwen van de Westfield me meer voldoening gaf dan het rijden ermee. Het rijden met de Westfield is ècht super, maar het bouwen was iedere afzonderlijke dag een enorme uitdaging die niet met het rijden met de auto te vergelijken is. Ik kon het dan ook niet laten om rond te kijken naar een volgend project.....

Voor een volgende kitcar had ik al een paar wensen. Ten eerste wilde ik meer vermogen. De Westfield presteerde absoluut fantastisch, maar de acceleratie had toch best nog wat feller gekund. In eerste instantie had ik een Ford Duratec motor willen gebruiken. Helaas was deze optie op het moment dat ik aan het inbouwen van de motor toe was nog niet leverbaar.

Ten tweede wilde ik iets echt anders bouwen. Geen tweede Seven, dat leek me niet uitdagend meer. Een auto met een middenmotor lijkt me interessant. Op de Westfield site hebben jullie al kennis kunnen maken met de GTM Libra, de Marlin 5EXI en de K-1 Attack.

De bovengenoemde auto's heb ik wat nader bekeken. De Marlin 5EXI blijkt in de uiteindelijke versie toch wat minder gelukt dan het prototype. Het design van de achterzijde kan mijn niet echt bekoren, net zo min als het gebrek aan portieren... Meest opmerkelijk is de aandrijving van de achterwielen: de achterwielen staan veel verder naar achteren dan de motor. Het gevolg hiervan is dat de steekassen onder een hoek van bijna 45 graden staan. Dit vind ik een schoolvoorbeeld van slechte engineering. Marlin 5EXI: nope, dacht 't niet.

Ok, dan de K-1 Attack. Looks: super. Misschien net een beetje teveel een Jhonny auto. Deze auto wordt gemaakt in Slowakije. Dat is dan ook meteen een groot nadeel. Er is geen importeur in de buurt. Er staat nog niet één auto op kenteken. Rondom de Engelse importeur is het erg stil. De auto voldoet volgens mij niet aan de SVA eisen. K-1 Attack: nope, dacht 't niet.

De GTM Libra lijkt wel een interessante optie. De Libra is te bouwen met een Rover KV6 motor, die zou genoeg kracht moeten kunnen leveren om de auto behoorlijk vooruit te laten gaan....

De eerste echte kennismaking met de GTM libra vond plaats in Nederland. Guido Godrie is eigenaar van een van de eerste GTM Libra's in Nederland. Na het uitwisselen van een paar mailtjes gingen we eind januari 2004 bij Guido op bezoek. De Libra is in het echt véél kleiner dan hij lijkt op foto's. Guido's Libra staat inmiddels op kenteken. De auto ziet er vreselijk netjes uit.

De Libra heeft de pedalen niet recht voor de bestuurdersstoel zitten. Dit komt doordat de voetenruimte vrij smal is, vanwege de voorwielophanging. Als je in de auto zit merk je hier echter niets van. Sommige zaken zijn naar mijn mening niet echt super: zo wordt de body niet afgewerkt, maar zo uit de matrijs geleverd. De metalen delen zijn gewoon gespoten, de verf ligt er vrij snel af. Guido heeft alles laten stralen en epoxeren. Ook de manual is niet wat je ervan zou hopen. Toch ben ik erg enthousiast over de Libra. In het verslag kun je lezen hoe de kennismaking met GTM en de Libra verder verliep.